sarah

Ik kwam vanmiddag in t café in gesprek met twee 40+ mannen. Heel bizar (en daarom leuk) open gesprek. Ik uitte mijn frustratie dat ik (bijna) nooit word aangesproken door jonge mannen. Eén van hen zei dat ik onaantastbaar overkom en onafhankelijkheid en intelligentie uitstraal en dat dat jonge mannen afschrikt, omdat het hun mannelijke ego in gevaar brengt. Oudere mannen zouden daar minder waarde aan hechten. En wat kon ik er dan aan doen, vroeg ik? Niks, grijnsde hij, je bent veroordeeld tot 40+ mannen!

Edit (gesprek over bovenstaande):
< onaantastbaar?
> ja
< ik ken iemand (30+) die daar anders over denkt
> maar zou jij mij aanspreken in een café als je me niet zou kennen?
< dunno, hangt van de situatie af
> kweenie mijn ervaring is: ik word weinig aangesproken door 40- mannen, want ik kom “onaantastbaar en onafhankelijk” over. vind jij dat ook?
< wel onafhankelijk ja, onaantastbaar, hmmm klinkt zo, onmogelijk, alsof er een 10 meter hoge muur omheen staat. dat idee heb ik niet
> maar dat doe ik dus wel! als ik me niet op mn gemak voel… moet ik toch mee ophouden
< waarom? is toch goeie self defense
> i know! maar het zorgt er wel voor dat ik mensen afstoot. dat wil ik minder
< is die muur ook niet gelijk een goeie selectie?
> te goed! niemand penetreert em alleen ouwe manne!