sarah

Ik zag een tijdje terug het boekenprogramma van Susan Smit. Nelleke Noordervliet en Christiaan Weijts waren te gast. Nelleke zag eruit als een voodoo-pop. Er was iets misgegaan bij de make-up, waardoor haar gezicht diep oranje was. In combinatie met haar spierwitte haar en harde gezichtstrekken, heel eng. Wat ze zei was interessant, maar soms ook autoritair. Weer eng.

Mijn latente afkeer van Susan Smit werd in de uitzending verhevigd. Zeer waarschijnlijk wordt deze afkeer veroorzaakt doordat zij slim, mooi en succesvol is. Ik ben dus afgunstig. Toch probeer ik mijn afkeer te vergoelijken. Welke goede reden kan ik hebben om haar stom te vinden? Moeilijk om er de vinger op te leggen. Haar manier van doen en praten wekken bij mij de indruk dat ze zich iets te bewust is van het feit dat ze slim, mooi en succesvol is. Iets in de manier waarop ze haar lange blonde lokken langs haar gezicht laat vallen of hoe ze haar lippen tuit of hoe haar niet onverdienstelijke analyses nonchalant van de tong rollen.
Lukt niet echt, hè? Nee. Het is toch echt afgunst.