sarah

Ik was met Jeroen en een vriendin van hem naar Bright Night. Allemaal Apple-liefhebbende hippe gadgetfreaks waren er. Er was een lezing van Joop Hazenberg. Hij vond dat ‘de antwoorden’ niet uit Den Haag kwamen en hij had daarvoor een denktank (Prospect) opgericht voor twintigers en dertigers. Het leek ook iets te maken te hebben met social networks. Misschien dacht hij dat alleen twintigers en dertigers op social networks zitten en dat ze daar heel veel antwoorden vandaan halen. Toch vond hij oude media ook best belangrijk, aangezien hij het jammer vond dat Pauw en Witteman zijn diepgravende analyses te ingewikkeld vonden.

Later op de avond hebben twee mannen een hele tijd gepraat. Na vijf minuten beredeneerde ik uit de plaatjes van stoelen die achter hen werden geprojecteerd dat ze een bedrijf hadden dat stoelen verkoopt (dat bedrijf heet Prooff). Grotendeels heb ik hen ineengedoken aangehoord, omdat ik niet wilde dat iedereen mij onbedaarlijk zag lachen. De vriendin van Jeroen hielp niet. Telkens als ik opzij naar haar keek en haar flabbergasted uitdrukking zag, lag ik weer in een deuk. De wazigheid van hun verhaal was zo absurdistisch grappig dat het door Hans Teeuwen verzonnen had kunnen zijn.