chicklit

Een meisje met rode konen had een boekpresentatie. Iedereen nam sinaasappelsap van het dienblad waar ook wijn op stond. Ze bedankte haar juf van groep 3 en bood haar het eerste exemplaar aan. Het was oprecht hartverwarmend. Onbereikbaar. Ik bedoel, dit lukt mij niet meer.

Ik sloeg drie glazen wijn weg en werd steeds luidruchtiger vrolijk met mijn vriendin. We praatten met een vriendin van de schrijfster. Dito oprecht. Jong, onzeker, maar zo open. Kristalhelder. Soms verlang ik daarnaar. Dat ik het niet kan verhullen of overschreeuwen. Zie hoe ik mij echt voel. Wel eng hoor, hoe doet zij dat? Misschien kent ze geen verhultechnieken en heeft ze geen keus.

Reageer