sarah

Ik lag op de grond en mijn vingers gleden langs de bobbeltjes van het structuurbehang. Ik draaide me om en kreeg de slappe lach, waardoor ik me op handen en voeten moest voortbewegen, wat de slappe lach weer versterkte.

Het was middag, de borrel moest nog beginnen en ik was blij dat ik de hotelkamer niet deelde met een van mijn collega’s.