sarah

In Amsterdam sta ik nog vaker dan voorheen in Arnhem radeloos voor de schappen in een winkel. Boodschappen doen is toch een vrij alledaagse bezigheid. Helaas gaat het bij mij vaak gepaard met enorme vertwijfeling. Wat ik moet nu doen? Waar moet ik heen? Waar ben ik? Heel bizar eigenlijk. Ik weet in Amsterdam al best goed de belangrijkste winkels te vinden en dan weet ik ook meestal wel dat je wat groente, wat vlees en wat te drinken uit de schappen moet pakken.

Ook overvalt mij vaak een verlammende vermoeidheid en/of honger en/of kou. Mijn lichaam weigert te dolen door een onbekende stad met overigens een veel hardere wind dan in Arnhem. Het dolen moet je met een korrel zout nemen, want het gaat best goed. Ik kan niet ontkennen dat ik soms een straat te ver fiets tussen de ene winkel en de andere, maar al met al kom ik altijd wel weer thuis aan met enigszins bruikbare boodschappen.

Op dit moment ben ik alleen op vakantie in Sevilla. Ook een vreemde stad. Ik doe het echter op twee punten beter:

1. Ik gun mezelf meer tijd
2. Ik vind het niet stom als het niet lukt

Als je altijd op het allerlaatste moment boodschappen gaat doen in een stad die je nog niet goed kent, is het niet zo gek dat je zwaar in de stress schiet. Ik neem mij vanaf nu dan ook plechtig voor niet eerst drie uur lang alle afleveringen van House te kijken die mijn vriend de HD recorder op zijn schijf heeft staan, maar eerst de boodschappen te doen. In alle rust. Ook ga ik het niet meer stom vinden als ik iets vergeet of niet weet in welke winkel ik wezen moet. Amsterdam = Sevilla. Sarah de toerist.