apathisch

Vandaag is hopelijk de laatste dag deze zomer dat mijn lichaam niet meewerkt. Ik heb expres de luwte van de zomer uitgekozen om medicijnen af te bouwen voor mijn schildklierziekte (ziekte van Graves). Dat gaat namelijk gepaard met ups en downs: up is niet stil kunnen zitten, onrustig zijn en je hart gaat tekeer alsof je de marathon loopt, down is: apathisch voor je uitstaren en zelfs je hoofd draaien is een bewuste handeling.

Vandaag is een downdag. Niet de ergste die ik de afgelopen maand heb gehad, maar terwijl ik dit stukje schrijf, onderbreek ik mezelf af en toe door nietsziend naar buiten te staren. Dan moet ik bewuste moeite doen om me weer te concentreren op waar ik mee bezig ben. Het is best naar om gevangen te zitten in zo’n onwillig lijf. Gelukkig duurt het meestal maar een dag.

Ik zet mijn verwachtingen voor de dag daarom lekker laag. Televisie kijken en buiten in de schaduw zitten met een boek. Of ik ook maar een pagina zal lezen betwijfel ik, maar het geeft je in elk geval het idee dat de mogelijkheid tot inspanning bestaat, ook al ontbreekt de motivatie tot inspanning ten enenmale.

Plaats reactie

Je kunt de volgende HTML tags gebruiken:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>