hij was mijn beste vriend

Negen weken geleden was ik in het ziekenhuis in Arnhem. Mijn vader was ziek en het zag er niet goed uit. We probeerden de hele dag vrienden en familie te bereiken die mogelijk nog afscheid wilden nemen. Ik baalde ervan dat ik één van zn vrienden, Hennie, niet te pakken kreeg. Het telefoonnummer was ongeldig. Tegen het eind van de middag was het toch gelukt zijn juiste nummer te achterhalen. Ik bracht hem het slechte nieuws en dat ie gauw moest komen als hij mn vader nog wilde zien. Hij kwam er meteen aan.

Hennie is een veganist en zo ziet ie er ook uit. Mijn vader had hem hoog zitten, omdat ie een goede beeldhouwer is en allerlei verborgen talenten heeft. Zo heeft ie een keer eigenhandig een sterrenkijker gebouwd. Papa had dan ook altijd muntthee in huis, omdat Hennie daarvan houdt.

Nadat hij mn vader gezien had, deed Hennie zn best om opgebeurd te vertellen over het leven na de dood en over hoe hij ’s nachts uren met mn vader kon praten over van alles en nog wat. Daarna hing ie tegen mn zus een akelig verhaal op over een reis naar Londen waar hij zonder geld was komen te zitten.

Het moment van afscheid begon dichterbij te komen en ik wilde iedereen behalve mn zussen en onze mannen weghebben. Ik bonjourde de overgebleven gasten weg. Hennie ging nog een laatste keer bij mn vader kijken. Toen ie terugkwam, kon ie de schijn niet meer ophouden. Met tranen in de ogen, zei hij: “Hij was mijn beste vriend.”

Op de uitvaart speelde hij lieve deuntjes op zn sitar. Dat had mijn vader heel mooi gevonden.

One comment

Plaats reactie

Je kunt de volgende HTML tags gebruiken:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>